Pomyśl, jak żyją ludzie,
Co robią
I przy czym obstają namiętnie.
Zatrzymaj się na chwilę:
Spytaj dlaczego
Jedni lgną ku ziemi,
Gdy inni ku niebu wznoszą tak chętnie.

Niektórzy zdają się na swój los,
Żaden z rutyny nie wyrwie ich głos.
Szlak życia nie wiedzie ich w górę ni w dół,
Lecz ściele się wzorem jednakowych kół.

Zobacz, jak inni gnani nadzieją,
Nie bacząc na ziemi przesłanie,
Rwą się tam, gdzie górne wiatry wieją,
I każdy dzień gdzie indziej ich zastanie.

Idąc i walcząc, odrzuć śmierć
I znaj odpowiedź na pytanie:
Dlaczego jedni po ziemi brną,
A inni lecą w nieznane.