Trening pamięci Trening szybkiego czytania
#
 
Jesteś tutaj: Strona główna » Artykuły » Wspomaganie uczenia się » Mnemotechniki

Mnemotechniki

Krzysztof Pietraszek
Mnemotechniki

Mnemotechniki znane są od starożytności

Cyceronowi, wybitnemu mówcy rzymskiemu i mężowi stanu zawdzięczamy historię opisującą początki mnemotechnik.

Brzmi ona następująco:

W domu bogatego kupca greckiego Skopasa odbywała się uczta. Uczestniczył w niej poeta zwany Symonidesem. Nie był jednym z gości. Jako pierwszy człowiek w znanej nam historii, utrzymywał się z pisania poezji. Został więc wynajęty przez gospodarza do odśpiewania peanów.

W pewnym momencie oznajmiono Symonidesowi, że na zewnątrz czekają na niego dwaj młodzi ludzie. Wyszedł więc, ale nikogo nie zastał.

W tym czasie pomieszczenie, w którym odbywało się przyjęcie, zawaliło się. Pod gruzami zginęli wszyscy zebrani.

Dramatyzmu tej sytuacji dodawał fakt, że zmarłych nie można było zidentyfikować. Symonides, po otrząśnięciu się z szoku, przypomniał sobie, kto w którym miejscu siedział. Wskazał w ten sposób krewnym ofiar, ich bliskich.

Później, jak pisze Cycero - „zastanowiwszy się nad tym, Symonides wynalazł swą sztukę i odkrył, że porządek jest najlepszą pochodną pamięci. Potrzeba więc, żeby chcący ćwiczyć tę władzę umysłu, wybrali sobie miejsca i w tych miejscach uszykowali obraz myśli, które życzą sobie zatrzymać w pamięci. W ten sposób porządek miejsc zachowa porządek myśli. Miejsca służyć nam będą za woskowe tabliczki, a obrazy za pismo”.

Tak skonstruowane mnemotechniki, były w starożytności powszechnie używane. Nie do zabawy, ale jako podstawowe wyposażenie każdego wykształconego człowieka.
Wygłaszając mowę nikt nie sięgał do kartek – jak współcześni mówcy. Sięgał do własnej głowy. W niej, na mnemotechnice, wszystko było poukładane. To jedno z wielu praktycznych zastosowań mnemotechniki.

Metody mnemotechniczne przez długi czas były ignorowane przez psychologię

Poważni naukowcy postrzegali je jako kuglarskie sztuczki, które przystoją osobom występującym w cyrkach. W najlepszym wypadku przyjmowane były jako ciekawostki lub niezrozumiałe wyczyny geniuszy pamięciowych. Nie zasługiwały więc na naukową analizę.

Jako narzędzia pamięciowego wyczynu mnemotechniki funkcjonowały doskonale. Nauka nie dysponowała jednak żadną teorią wyjaśniającą te sensacyjne osiągnięcia.

Początek zmian to rok 1960. W bardzo poważnej książce Galantera, Millera i Pribrama „Plans and structure of behavior” wspomniano o mnemotechnikach. Książka objaśniała efekty pamięci z perspektywy teorii informacji. Pokazywała możliwości ich badania i naukowego ujmowania.

Wzbudziło to zainteresowanie i przyczyniło się do rozwinięcia szerszych badań. W efekcie, Richard Atkinson w 1975 opublikował opracowanie „Mnemotechnics in second-language learning”. Poinformował nim o wynikach wielu badań, które udowadniają możliwość zastosowania mnemotechnik w szkole i na uniwersytetach.
Autorzy badań interesowali się głównie jedną z wielu metod mnemotechnicznych, znaną dzisiaj jako „technika słów zastępczych”. Atkinson proponował, by zalecać tę metodę dzieciom uczącym się słówek z języka obcego.
Wykazano, że osoby nakłonione do użycia tej mnemotechniki, miały dużo lepsze wyniki.
Dodam, że szkoda, iż nie było okazji by zbadać, jakie mają wyniki osoby biegle stosujące tę metodę. :-)


Około 1980 roku pojawiły się wyniki wielu badań różnych naukowców udowadniające skuteczność tej metody w szeregu innych zastosowań. Przy okazji objaśniono kilka przyczyn, z powodu których uczniowie nie stosują metod ułatwiających zapamiętywanie mimo, że o nich wiedzą.

Jednak od lat, mimo zaniedbań w tym zakresie w świecie nauki, wiele osób uczy się, zna i z wielkim pożytkiem dla siebie wykorzystuje mnemotechniki. I nie tylko mnemotechniki, również wiele innych podstawowych narzędzi pracy intelektualnej.
Ich opinie znajdziesz tutaj ».

W dzisiejszym świecie stosowanie narzędzi pracy intelektualnej jest daleko bardziej uzasadnione niż w starożytności.
W końcu, człowiek jest jeszcze, mimo wszystko, ważniejszy od komputera... . ;-)



Warunki przedruków

Możesz wykorzystać ten artykuł bezpłatnie, umieszczając go na własnej stronie internetowej lub w czasopiśmie poza Internetem, pod warunkiem, że nie będziesz niczego zmieniać bez porozumienia się ze mną.
Pod tytułem musi ukazać się moje nazwisko, a pod artykułem wraz z linkiem do mojej strony, musi być umieszczona następująca informacja:

Krzysztof Pietraszek jest redaktorem serwisu http://superumysl.pl nauczycielem i trenerem technik pracy umysłowej.
Na jego stronach znajdziesz więcej podobnych artykułów, bezpłatne kursy i e-booki oraz możliwość profesjonalnego treningu technik pracy umysłowej.


1997 – 2017 Treningi technik i metod pracy umysłowej   © 2007 All Rights Reserved superumysl.pl   Projekt techniczny i wykonanie:  GŁP
Polityka prywatności    | SOCRATES Anna Pietraszek |    Wyłączenie odpowiedzialności
SOCRATES - platforma treningowa SOCRATES - strona główna